Tê qewartin
Derê wî ....
Li ser pishtê vekiriye
Pasewanê wî
bi xweye û ji xwe ye
lê...ji her mêvanî re
nabe nivîn.
Gotin
Rêzikên hil û moriyanin
Di gerdena.....
xwedawenda ciwaniyê de
xemla zimanin
bi gulbi
şkojan dibişkivin
carana jî dibin
qeyd û merbet
di gerdenan de di alin
û xwediyên xwe
li dûv xwe dixirikînin.
HêlênTalankirî
Hêlên me bê benderin
Ke
ştiyên me jî
Bê fermanin
Nasnakin hêlan
Îjar emê bayê aramê...
ji ku barkin
rêwiyên rojhelatê
bê bender man
li ber taloza girover
ya ji rojava de hat
talankir hêlên me.
Bakurê dil
Bakurê dilê mine ew
Di çavên wî de de....
Di meyinim
Hingivê tehlî
şka evînê
Şima mûma mine her şev
Şevbuhurkên tenahiyê.... cîjwanin
Di rojek serê payizê de
Xak bi baranê nermijî
Min ew wendakîr
bê xatir....
Gava ez wek rûbarekî
Tersî cihnûmayê diherikîm
Te ji xwere qublegah....
avadikir
dema ji rojhelata min
roj bilind dibû
li rojava
di asoyên tarî de
te xefik vedidan...
li pêş omîdan
ne tu bû
em pêrgî hev hatin
li hinda gelawêjê
li ser dûriyana...
riya kadizê
te stêrkên rijiyayî berhev dikir
tê kengî ji şîr vebe
û berde hilmijandina....
pêxîrên min
emê nebarin
ger tu nebe cemserê din.
Cizbeya evînê
Ji mêjde...
derdê te dikê
şim
çawa
şev
derdê qeflên tariyê dik
şîne
çawa roj
di bin bazkên xwe de
derdê hêwirandina...
perçemokê dikşîne
çawa jinek
her serê heyvê
derdê rijandina
xwîna mirî dikşîne
tu bi sanciyan re tê
wekî sehmasiyekî
qîlên xwe li komerî
şka...
stêrkên min dide
wan yeko yeko dadiqurtîne
çima tu yê bibî
pîjê ber diranê maceryên min
û leylana minî....
bi çolan şutşî biçikîne
kembera li ser bejna min....
dibriqe
ji evînê badayî ye
êdî te nakim kilçîv
min çavê xwe
ji kildanê ezmûnê kildaye
keştiya min î
bi ber bayê arazûyên te diket
û bi ser kelexê xwe de...
li ber peravên te
hildiweşî
niha di zerya xwesteka min de....
avjenî dike
eger tu dixwaze were...
were...
lê... kum û kolozê xwe dîne
cîhana min bê dergahe
ban û zemînê xwe nîne
ji bo tu bibe berdilkê min
ji tac û eywan....
şûr û mertal re cih nîne
ne wek aviyekî
xwe bavêje nav keriya min
ne wek xwîniyekî
xwe bavêje bextê min
Û ne wek zarokan
xwe bavêje kirasê min
di ferhenga evînê de
cih ji lavan re nîne
ji bo em bi hevre
stêrkan bihejmêrin
bikin ristik
diyarî ji xwedawenda evînê re
divê em bibin...
tayê wê yî ji eşqê ristî
û di cizbeya evînê de
li ber dergahê perestgeha wê
bi dilovanî serî dînin.
Arzû
Hûn dizanin
Kengi ji helbestê şîrvedibim….
Gava navber…
di nava rastiyê û arzû de
bibe gustîlk
û têxim tiliya cepê dil
* * *
hûn dizanin
kengî dibim xwedawend
gava di biyabana arzû de
rûbarekî bê kendav biherikim
* * *
hûn dizanin kengî dimrim
gava bibim asmanekî
strêk weriyayî
û aşiqên min xwe
bi benê qederê darvebikin
Şaciwanê Aşiqan
Mize û mey
Bo
şevbuhurkên min
Mizicandina di biyabana xemê de
Bi gul dibe
Ingirandina zaroka xewnên min
Bê a
ştbûn….
Zimanê çav û dil
Gerdelûla giyan î avis
Bi nepenî û macereyan
Înata xwedayan di tenêbûne de
Newresê dizî
Xerzikên masiyên derya min
Û hêlîna xwe çêkir…
di gevjika dilê min.
Şaciwanê aşiqan
Bê destûr
Rûni
şt li ser text û eywana min
Gava min tiliya xwe…
di hunguvê evîna wî de dakir
şanên min veguherîn kelmoz
û gezo herikî ji her hêlên min.